Velaquí o primeiro dos anuncios realizados polo ENDL con alumnado de todos os niveis. Moitas grazas a todos eles e elas pola súa colaboración. Xa sabedes, as linguas suman. E en galego tamén estamos no mundo.
Perviven os estereotipos que marcan os falantes de galego ou de castelán? Existe conflito por culpa da lingua? Que lle falta ao galego para estar normalizado? Linguas cruzadas é un documental de 50´que afonda na cuestión sociolingüística a través da xente nova, da primeira xeración da historia que tivo o galego como lingua oficial.
Xente de menos de 30 anos que creceu aprendendo galego na escola e escoitándoo na TVG e na RG. Co convencemento de que as experiencias e opinións desta xeración son a clave para entender o estado actual da lingua e os retos para o futuro, o documental recolle as opinións de máis de 35 persoas, centrándose en 5 personaxes que representan outros tantos paradigmas de falantes na mocidade actual.
O martes día 18 pola mañá, ás 9:55, un autobús de Galisur chegou á porta do instituto e a primeira en subir foi (¿como non?) Camila, que a pobre co seu pé escaiolado non se apaña. A viaxe en bus foi curtiña: durou vinte minutos dado que chegamos ás 10:15. Facía un frío polar. ¡¡¡Era horrible!!! Pero , veña: ó que estamos.
Ó chegar sentáronnos nas bancadas e empezaron a chamarnos para dividirnos. Normal, eramos moitos: os do Terra de Turonio –tódolos primeiros– e os do noso instituto –tódolos primeiros tamén–. Fixemos cinco grupos, cada un de cadansúa cor. Todo isto sentados nas bancadas.
Despois entramos no circuíto e cada grupo foi a unha actividade. Eran cinco:
· salto de lonxitude
· triple salto
· lanzamento de xavelina
· lanzamento de peso
· carreira de cambios
Cando tódolos grupos as pasaron fixemos unha proba de velocidade ou, mellor dito, varias, porque fixemos unha selección dos máis rápidos. ¡¡¡Era moi divertido velos correr!!!
Foi unha experiencia divertida pero, se pretenden que volvamos, ¡¡¡cómpre levar calefacción!!!
Sabela Vilar. 1º A ESO.
A excursión ó Montecastelo foi moi divertida porque vimos moitas paisaxes bonitas e cando chegamos á cima puidemos almorzar e xogar. Os únicos inconvenientes foron que os camiños eran estreitos, cheos de pedras e tamén de silvas, moi longos e todo costa arriba para amolar, pero paréceme lóxico que sexa costa arriba porque era unha “subida” ó monte, non ó revés.
Estando arriba xogamos a coller a corda uns por un extremo e outros polo outro, neste caso nenas contra nenos. O xogo consistía en ver cal dos dous equipos lle gañaba ó outro facendo que pasase da liña que había no medio. Por se a alguén lle interesa saber quen gañou, que saiba que foron as nenas a primeira vez e tamén no desquite; despois os profesores mesturaron nenas e nenos e foi moi divertido. A continuación os que quixeron subiron ó miradoiro e os outros quedaron xogando e falando.
Cando marchamos fomos polo camiño máis longo, que esta vez era costa abaixo, como é lóxico; este camiño tiña anacos que eran estreitos, e anacos cheos de pedras e de silvas, e iso facíao un pouco incómodo para os nosos pés. Tivemos que cruzar unha estrada, situación un pouco complicada porque estabamos situados nunha curva e pasaban moitos automóbiles e co barullo que formabamos non se escoitaba nada.
Cando chegamos ó instituto o primeiro que fixemos foi sentarnos porque estabamos moi cansos. A continuación déronnos as notas e marchamos.
En resumo, pasámolo moi ben, aínda que ó día seguinte seguramente teriamos maniotas de camiñar desde as 9:30 ata case as 15:00.
Foi unha boa idea ir.
Noelia Martínez. 2º C ESO.
A nosa excursión comezou no instituto; camiñamos polo monte durante unha hora e media ata chegar á cima; foi esgotador pero valeu a pena porque , ó chegar arriba, víase unha paisaxe preciosa e mesmo se vía o mar.
Unha vez arriba e despois de comer, todos comezamos a divertirnos, iso si, de distintos modos. Uns xogabamos a tirar pola corda, mozos contra mozas, e gañamos as mozas; outros xogaban ó fútbol, e outros simplemente falaban cos seus compañeiros.
Despois de facer unha foto, puxémonos a camiñar outra vez, pero esta vez ata a escola. Camiñar de volta foi aínda máis esgotador pero, cando chegamos, sentiámonos recompensados por saber que camiñaramos ata o Montecastelo.
Sheila Díez. 2º C ESO.
Velaquí unhas poucas fotos da xornada atlética do alumnado de 1º de ESO dos IES de Gondomar na Universidade o pasado martes 18. Van camiño de converterse en estrelas olímpicas!!
